[ + ] voeg toe aan favorieten
Ontslag op staande voet

Ontslag op staande voet is het zwaarste middel in het Nederlandse arbeidsrecht. Hiermee eindigt de arbeidsovereenkomst en daarmee de verplichting loon te betalen per direct zonder opzegtermijn. Ook bestaat bij een terecht ontslag op staande voet geen recht meer op een ww-uitkering en ontslagvergoeding.

Vanwege de vergaande consequenties die een ontslag op staande voet kan hebben voor een werknemer, zijn in de wet zware vereisten opgenomen om zo’n ontslag rechtsgeldig te kunnen verlenen. Indien daaraan niet voldaan is kan de nietigheid van het ontslag ingeroepen worden of schadevergoeding gevorderd worden. Het terecht inroepen van nietigheid heeft tot gevolg dat de arbeidsovereenkomst voortduurt en loon doorbetaald moet worden. De voornaamste vier vereisten voor een ontslag op staande voet zijn als volgt.

Het ontslag moet ten eerste onverwijld verleend worden, hetgeen inhoudt dat werkgever na ontdekking van de ontslaggrond snel tot ontslag over moet gaan en niet op basis van oude kennis later alsnog op staande voet kan ontslaan. Wel heeft de werkgever tijd voor (juridisch) onderzoek, waarbij ze met bekwame spoed te werk moet gaan.

Ten tweede moet de reden gelijktijdig medegedeeld worden en kunnen er niet later meer of andere omstandigheden aan het ontslag ten grondslag gelegd worden. Het is in de praktijk gebruikelijk dat eerst mondeling ontslagen wordt en dat dit binnen enkele dagen per aangetekende brief bevestigd wordt. In die ontslagbrief wordt dan ook de reden (nogmaals) uitgelegd. De uitleg moet zodanig duidelijk zijn dat er bij werknemer geen twijfel kan bestaan over de gemaakte verwijten.

Ten derde moet er sprake zijn van een zogenaamde dringende reden. Dit is vaak het vereiste waar de meeste discussie over ontstaat in de praktijk. Het komt erop neer dat de ontslaggrond zodanig ernstig moet zijn dat zowel in objectieve zin, als in subjectieve zin van de betrokken werkgever redelijkerwijze niet meer gevergd kan worden de arbeidsovereenkomst nog voort te laten duren. Vrij vertaald betekent dit dat er iets behoorlijk ernstigs moet zijn voorgevallen. Voorbeelden van veelvoorkomende dringende redenen zijn diefstal, verduistering, fraude, liegen over werkgerelateerde onderwerpen zoals werktijden of het curriculum vitae tijdens de sollicitatie, werkweigering, ondanks herhaalde waarschuwingen te laat blijven komen, excessieve privé bezigheden tijdens werk zoals bellen en e-mailen, seksuele intimidatie, ernstige belediging, bedreiging, fysiek geweld en verwijtbaar gedrag tijdens ziekte en reïntegratie. In de wet worden voorbeelden van dringende redenen genoemd. Of in een concrete zaak sprake is van een dringende reden zal van geval tot geval beoordeeld moeten worden. Het is goed hierbij advies van een gespecialiseerde jurist te krijgen die bekend is met jurisprudentie in ontslag op staande voet zaken.

Ten vierde zal een belangenafweging moeten worden gemaakt waarbij persoonlijke omstandigheden meegewogen moeten worden. Indien de gevolgen voor werknemer van een ontslag op staande voet te ernstig zijn in verhouding tot het belang van werkgever hierbij, zal het ontslag geen stand kunnen houden. Dit is soms aan de orde bij lange dienstverbanden, ziekte en omstandigheden in de privé sfeer.

De Graauw Legal Services is erin gespecialiseerd werknemers juridisch bij te staan die op staande voet ontslagen zijn. Door de subspecialisatie op dit relatief kleine gebied binnen het ontslagrecht is er veel ervaring met dergelijke zaken en kan goed beoordeeld worden of een ontslag wel of geen stand zal kunnen houden. Lees hier meer over op onze themasite www.opstaandevoetontslagen.nl